.
"ไปรับ ไอ้แบล็คกลับบ้าน กันนะลูก"
เพื่อนบ้านที่ เห็นเราตั้งแต่เกิด รักกันเหมือนญาติสนิท อยู่บ้านติดกัน นี่เอง ..
บางที่เค้าตด ยังได้ยินเลย ..
.
เดินหน้าเศร้าสุดชีวิต น้ำตา งี้ นองเชียว ตรงรี่มาจับแขนเขย่าๆ เหมือนกับว่า ใจจะขาด
ย้ำ "ไป ไปรับมันกลับบ้าน เถอะ นะ"
"ไปลูก เอารถออก" แล้วก็ไปชวนแม่.. " ไปพี่... ไปรับ ไอ้แบล็คกัน เถอะ"
"คิดถึงมัน ป่านนี้ไม่รู้มันจะเป็นยังไง"
.
แม่เงียบ ไม่ร้อง ไม่พูด แต่ดูออกเลยว่า คิดถึงไอ้แบล็ค แทบขาดใจเหมือนกัน ...
.
เอ๊า ตลกจริงเลยเว้ย ยายป้า 2 คนนี้ ( แม่กะอา )
ร้องห่ม ร้องไห้คิดถึงหมากันใหญ่ เฮ้อ..
"แล้วเอาไปปล่อยทามม้าย ล่ะน่ะ" ..คิดในใจนะ
แม่สรุป " ไป.. เอารถออก "
.
ไอ้แบล็ค เป็นพี่ไอ้จินนี่
จินนี่ตัวเล็ก ผอม ขนสีน้ำตาลอ่อนๆ เป็นหมาพันธ์ทางที่น่ารักที่สุด ที่เคยเลี้ยงมา ไม่เรื่องมาก กินก็ง่าย
แบล็คตัวโตมากมีลายขาว เทา ตัวไม่ดำ แต่ตั้งชื่อให้ถูกโฉลก ..กินเก่ง นิสัยดี
ตัวใหญ่มาก เคยอุ้มมันกลับบ้าน วันที่เราเอะใจว่าผิดเวลากินข้าว แล้วทำไมยังไม่มา
จะไปติดสาว ก็ไม่ใช่ฤดู ..เอ๊ ใจไม่ดี เลยเดินไปตามหา
อ้าว ..เห็นนอนเลือดอาบอยู่ริมถนน แต่ยังหายใจรินๆอยู่ เลย
โอย..แย่แล้ว รถชนแหง ทำไงดีหว่า ทำไงดีหว่า..อ่ะ อุ้มเอ็งเข้าบ้านก่อนละกัน ..
ตรงปรี่เข้าไปอุ้มเลยเลือดเลอะเทอะไม่เป็นไรสงสารมัน
. อุ้ม ป้าบ
. อื้อฮือ .. หมา รึ ควาย วะเนี่ย .. หนักโคตร..
. โอ้เวรกรรม รอดตายมาได้ จะให้ลดน้ำหนักซะให้เข็ด .. ไอ้อ้วนเอ๊ย
.
แล้วมันก็รอดตาย จากบาดแผลคราวนั้นมาได้
.
.
แต่อยู่ๆมาวันหนึ่ง แม่ก็ทำหน้าแบบเมื่อกี้เนี้ยะ มาบอกว่า "เอารถออก เอามันไปปล่อย ไป" ...!!!!
.
อ่ะ เคยเอาหมาไปปล่อยมั้ย.. เคยมั้ย
ก่อนไปอ่ะ แม่ร้อง .. ตอนไปปล่อยใครจะร้อง ..ให้ทาย !!
.
เป็นคนอาบน้ำนะ เว้ย
เป็นคนสับโครงไก่ต้ม คลุกข้าว กับน้ำปลาขวดละ 8.50บาท ให้มันกินนะ เว้ย
ตอนมันจะตายอ่ะ เป็นคนอุ้มมันกลับมา นะเว้ย..ทำได้ไงเนี่ย
.
แล้ววันนี้ 3 อาทิตย์ให้หลัง กลับมาอีกและ " ไปเอารถออก ..ไปรับมัน "
.
อืมยังไงกันละเนี่ย ..
.
ยายป้า สองคน ( แม่กะอา )ชะโงกมองหา ตาแทบไม่กระพริบ ตอนที่รถวิ่งผ่านแถวๆที่ไปปล่อย
เลยมา 3 กิโลก็แล้ว...5 กิโลก็แล้ว..ไม่เห็นอ่ะ..
เห็นหมาตัวใหนโผล่มา จะเหมาเป็นไอ้แบล็คหมดซะทุกตัว ..
ไอ้แดงโผล่มา " นั่นๆ มันไปเล่นขี้โคลนมารึปล่าว " !!
ไอ้ดำโผล่มา " นั่นๆสงสัยไม่มีใครอาบน้ำให้มันหรอกเนี่ย "
ไอ้ตัวเล็กโผล่มา " โอ้โห นี่มันอาจจะไม่ได้กินข้าวเลยก็ได้นะ เลยตัวเล็กลงเยอะ "
เอาเข้าไป .." เอ้า เอาไง "
.
" กลับรถ " แม่สั่ง "วนกลับไปถามร้านค้าซิ เผื่อมันมาขอข้าวกิน "
.
ชาญฉลาดยิ่งนัก.. sense ของคนตามหาหมา ..
.
จริงของแม่ แฮะ ..แม่บอกว่า มันมาขอข้าวกินที่ร้านนี้ .. แล้วถ้ามันหายไป มันก็ไปวัด ..
.
เลยร้านค้ามาซัก ไม่ถึงครึ่งกิโล เป็นทางเข้าวัด ..จอดรถตรงหน้าปากทางเข้าวัด พอดีเป๊ะ
กำลังลังเล ว่าจะเลี้ยวเข้าไปดีมั้ย !!
.
ทางเข้าวัดเป็นดินลูกรัง สองข้างทางเป็นทุ่งนา ไกลทีเดียวกว่าจะถึงประตูวัดต้นข้าวงี้ สูงท่วมเอว
.
.
มีหมาตัวนึง วิ่งเหยาะๆ มุ่งหน้าเข้าวัดไป คอตก..คงห่างจากปากทางซัก 300-400 เมตร มั้ง ไม่รู้
.
แต่แค่ไม่กี่วินาทีที่รถหยุด ..ไม่กี่วินาทีที่ไม่ทันได้คิดอะไร ..ไม่กี่วินาทีที่คิดอะไรก็ไม่น่าจะทัน
.
แต่เหมือนมีกระแสจิต จากยายป้า 2 คนในรถ ส่งไปถึง ไอ้หมา ..ตัวนั้น
.
ถ้าตาไม่ฝาดนะ .. เห็นหูมันตั้งชัน ก่อนที่ตัวมันจะสะดุ้งโหยง หยุดวิ่งแล้วเอี้ยวตัวมองมาที่รถ
.
มอง วินาที ที่ 1 เพ่งมองมา แต่ยังนิ่งเฉย
มอง วินาที ที่ 2 มันขยับตัวกลับลำ ..แต่ดูยังลังเลนิดๆ
มอง วินาที ที่ 3 (ไม่เกินนี้ แน่นอน) มันออกตัวฝุ่นตลบ ทะยานมาหารถที่จอดรออยู่
.
ใช่แล้ว ใช่มันแหล่ะ แม่กับอา เปิดประตูลงไปพร้อมกัน
แล้วแป๊บเดียว ไอ้แบล็ค ก็มานั่งเสนอหน้าที่เบาะหลัง ..
คนกับหมากอดกัน ฟูมฟายใหญ่โต ร้องกันจน ฟังไม่ถูก ว่าเสียงคน เสียงหมา อะไร คือ อะไร..
.
.
มันเลียหัว เลียหู จนเปียกไปหมด ขับรถแทบไม่ได้ ..
แววตามันดีใจสุด ทำหน้าบ้องแบ๊ว พยายามจะน่ารักที่สุดล่ะ ..คงกลัวโดนปล่อย อีกที
.
" โถ แบล็ค ลูกแม่ กลับบ้านกินข้าวกันนะลูกไป " ..
" ไป ออกรถ" ..
.
อืม ก็ดีใจนะ ..แล้วก็นึกชมไอ้แบล็ค ..
ประเสริฐจริงมึง ไม่บ่นซักคำ ..
.